《孟子 · 第十一卷 · 告子上 · 第六节》 拼音版

孟子

mèngzi··shíjuǎn··gàozishàng··liùjié

gōngdōuziyuēgàoziyuēxìngshànshàn

huòyuēxìngwèishànwèishànshìwénxìngmínhǎoshànyōuxìngmínhǎobào

huòyuēyǒuxìngshànyǒuxìngshànshìyáowèijūnéryǒuxiàngsǒuwèiéryǒushùnzhòuwèixiōngzhīziqiěwèijūnéryǒuwēiziwángzigàn

jīnyuēxìngshànránjiēfēi

mèngziyuēnǎiruòqíngwèishànnǎisuǒwèishàn

ruòwèishànfēicáizhīzuì

yǐnzhīxīnrénjiēyǒuzhīxiūèzhīxīnrénjiēyǒuzhīgōngjìngzhīxīnrénjiēyǒuzhīshìfēizhīxīnrénjiēyǒuzhī

yǐnzhīxīnrénxiūèzhīxīngōngjìngzhīxīnshìfēizhīxīnzhì

rénzhìfēiyóuwàishuòyǒuzhīěr

yuēqiúzhīshěshīzhī

huòxiāngbèiérsuànzhěnéngjǐncáizhě

shīyuētiānshēngzhēngmínyǒuyǒu

mínzhībǐnghǎoshì

kǒngziyuēwèishīzhězhīdào

yǒuyǒumínzhībǐnghǎoshì

拼音版