《孟子 · 第十一卷 · 告子上 · 第八节》 拼音版

孟子

mèngzi··shíjuǎn··gàozishàng··jié

mèngziyuēniúshānzhīchángměijiāoguójīnzhīwèiměi

shìzhīsuǒzhīsuǒrùnfēiméngnièzhīshēngyānniúyángyòucóngérzhīshìruòzhuózhuó

rénjiànzhuózhuówèiwèichángyǒucáiyānshānzhīxìngzāi

suīcúnrénzhěrénzhīxīnzāi

suǒfàngliángxīnzhěyóujīnzhīdàndànérzhīwèiměi

zhīsuǒpíngdànzhīhǎoèrénxiāngjìnzhědànzhòuzhīsuǒwèiyǒuwángzhī

zhīfǎncúncúnwéiqínshòuyuǎn

rénjiànqínshòuérwèiwèichángyǒucáiyānzhěshìrénzhīqíngzāi

gǒuyǎngzhǎnggǒushīyǎngxiāo

kǒngziyuēcāocúnshěwángchūshízhīxiāng

wéixīnzhīwèi

拼音版