《孟子 · 第十二卷 · 告子下 · 第二节》 拼音版

孟子

mèngzi··shíèrjuǎn··gàozixià··èrjié

cáojiāowènyuērénjiēwèiyáoshùnyǒuzhū

mèngziyuērán

jiāowénwénwángshíchǐtāngjiǔchǐjīnjiāojiǔchǐcùnzhǎngshíér

yuēyǒushì

wèizhīér

yǒurénnéngshèngchúwèirénjīnyuēbǎijūnwèiyǒurén

ránhuòzhīrènshìwèihuòér

rénshèngwèihuànzāi

wèiěr

xínghòuzhǎngzhěwèizhīxíngxiānzhǎngzhěwèizhī

xíngzhěrénsuǒnéngzāi

suǒwèi

yáoshùnzhīdàoxiàoér

ziyáozhīsòngyáozhīyánxíngyáozhīxíngshìyáoérzijiézhīsòngjiézhīyánxíngjiézhīxíngshìjiéér

yuējiāojiànzōujūnjiǎguǎnyuànliúérshòumén

yuēdàoruòránnánzhīzāi

rénbìngqiúěr

ziguīérqiúzhīyǒushī

拼音版