《孟子 · 第十二卷 · 告子下 · 第四节》 拼音版

孟子

mèngzi··shíèrjuǎn··gàozixià··jié

sòngkēngjiāngzhīchǔmèngzishíqiū

yuēxiānshēngjiāngzhī

yuēwénqínchǔgòubīngjiāngjiànchǔwángshuōérzhī

chǔwángyuèjiāngjiànqínwángshuōérzhīèrwángjiāngyǒusuǒyān

yuēqǐngwènxiángyuànwénzhǐ

shuōzhījiāng

yuējiāngyán

yuēxiānshēngzhīzhìxiānshēngzhīhào

xiānshēngshuōqínchǔzhīwángqínchǔzhīwángyuèsānjūnzhīshīshìsānjūnzhīshìéryuè

wèirénchénzhě怀huáishìjūnwèirénzizhě怀huáishìwèirénzhě怀huáishìxiōng

shìjūnchénzixiōngzhōngrén怀huáixiāngjiēránérwángzhěwèizhīyǒu

xiānshēngrénshuōqínchǔzhīwángqínchǔzhīwángyuèrénérsānjūnzhīshīshìsānjūnzhīshìéryuèrén

wèirénchénzhě怀huáirénshìjūnwèirénzizhě怀huáirénshìwèirénzhě怀huáirénshìxiōngshìjūnchénzixiōng怀huáirénxiāngjiē

ránérwángzhěwèizhīyǒu

yuē

拼音版